| John Anthony Frusciante | 
John Anthony Frusciante
Urodził się 5 marca 1970 roku w Nowym Jorku.
Jego pierwszy kontakt z gitarą zapewnił mu jego dziadek pochodzący z Włoch, który uczył go włoskich piosenek folkowych.
Jego rodzice (Gail Frusciante, która zakończyła karierę wokalną na prośbę męża oraz John Frusciante senior - pianista) po przeprowadzce na Florydę rozwiedli się gdy John miał 6 lat. Wraz z matką przeprowadził się najpierw do Santa Monica (Kalifornia, Los Angeles), a następnie do Mar Vista, gdzie zamieszkali z drugim mężem matki. Ojczym bardzo wspierał rozwój muzyczny młodego gitarzysty. To od niego Johnny otrzymał w prezencie pierwszą gitarę. Kiedy zaczynał swoją przygodę z tym instrumentem, nauczył się grać podczas wakacji ze słuchu całej płyty Sex Pistols, co tylko utwierdziło jego ojczyma w przekonaniu, że gitara jest czymś ważnym dla młodego Johna.
Pierwsze muzyczne inspiracje muzyką rozpościerały się od punkowej grupy The Germs poprzez swoistą klasykę, taką jak: Jimi Hendrix, Jimmy Page, King Crimson, Genesis, twórczość Captaina Beefhearta, Franka Zappy czy Syda Barretta aż wreszcie po zespół Red Hot Chili Peppers. Zobaczył go po raz pierwszy na koncercie w Variety Arts Center w Los Angeles.
W wieku 17 lat John Frusciante rzucił naukę w koledżu i przeprowadził się do Los Angeles. Rozpoczął tutaj naukę na słynnym G.I.T.'cie, jednak nie pobył tam długo, gdyż jak mówi, wszystko czego się tam dowiadywał, wiedział już wcześniej.
W Los Angeles był fanem najpopularniejszej lokalnej grupy - Red Hot Chili Peppers. Jego wzorem i idolem w grze na gitarze stał się na dobre Hillel Slovak - ówczesny gitarzysta Red Hot Chili Peppers.
Gdy po pewnym czasie wniknął w towarzystwo Los Angeles doszło do jego zapoznania z muzykami. Podobała im się gra Johna, lecz o współpracy z nim nie myśleli, gdyż nie był pełnoletni. O zatrudnieniu go nie myśleli także wkrótce potem, gdy z powodu przedawkowania narkotyków zmarł gitarzysta grupy - Hillel Slovak. Polecili go zaś grupie Thelonious Monster i poszli wraz z nim na przesłuchanie. Tam dopiero, usłyszawszy go, zrozumieli, że John będzie jedyną osobą, która w pełni zastąpi Hillela w zespole. Tak też się stało.
Już w 1989 roku nagrali album Mother's Milk, a już 2 lata później, w 1991 kolejny, przez wielu uważany za najlepszy w całym dorobku grupy: Blood Sugar Sex Magik.
Wszystko zapowiadało się wspaniale, jednakże John nie wytrzymał gwiazdorskiej presji. W zespole trwał też konflikt pomiędzy nim a Anthonym Kiedisem - wokalistą grupy.
Twierdził, że ludzie nie doceniają tego co najważniejsze - muzyki. Tak więc nagle, podczas trasy koncertowej w Japonii, 7 maja 1992 nakazał chłopakom: "Powiedzcie wszystkim, że zwariowałem", spakował walizki i odjechał do domu.
Po odejściu z zespołu przestał kontrolować zażywanie narkotyków i popadł w głębokie uzależnienie. Przestał dbać nawet o własny wygląd i swoje otoczenie.
Był bardzo zadłużony u narkotykowych dealerów i często musiał się ukrywać. Z powodu kłopotów finansowych, a także z potrzeby ciągłego kupowania narkotyków, w roku 1994 wydał płytę Niadra LaDes and Usually Just a T-Shirt.
Niandra, płyta nagrana w fatalnych warunkach, jest zbiorem utworów napisanych jeszcze w okresie gdy grał w Red Hot Chili Peppers. Jednak w wykonaniu Johna, będącego pod wpływem silnych środków odurzających są one co najmniej trudne w odbiorze i stanowią bardziej obraz ówczesnego stanu muzyka niż formę przyswajalnej sztuki. Frusciante malował w tym okresie również obrazy - co prawda nieco abstrakcyjne, ale sprzedawane, z których dochód pomógł mu uporać się z ogromnymi kłopotami finansowymi.
Wciąż pogłębiając swoje uzależnienie i zadłużając się u kolejnych dealerów, w 1997 roku był zmuszony wydać kolejny album - Smile from the Streets You Hold.
Smile to odrzuty z Niandry. Ta płyta to kulminacja obrazu człowieka, który stoczył się na samo dno.
Całkowicie zaniedbany, bez środków do życia, bez domu, bez miejsca na ciele nie przekłutego igłą strzykawki Fru w 1998 roku przeżył śmierć kliniczną w wyniku przedawkowania narkotyków. Po całym tym wydarzeniu zdecydował się przejść kurację odwykową. Przez narkotyki wyglądał jak nieżywy, stracił zęby, miał prawie w całości zakażoną krew. Po długotrwałym detoksie i leczeniu, John, już czysty, wrócił do zespołu w roku 1998.
Powrót Johna Frusciante do zespołu wiązał się z wielkim sukcesem - wydaną w czerwcu 1999 Californication.
Ówczesną inspiracją artysty była twórczość zespołu Depeche Mode, z którymi później udało mu się zagrać i których w okresie kalifornikacji słuchał niemal nieustannie.
W przerwach między koncertami promującymi płytę, John Frusciante pracował nad solowym projektem, który miał wyrażać jego radość związaną z życiem bez narkotyków. Efekt jego pracy to wydana 12 lutego 2001 roku płyta To Record Only Water For Ten Days. Najbardziej dopracowana płyta w jego karierze. Dużo eksperymentalnych elektronicznych brzmień, ale przede wszystkim szczery przekaz emocji, dzięki czemu wielu fanów odbiera te wydawnictwo jako najpiękniejsze w jego solowym dorobku.
W 2002 roku grupa Red Hot Chili Peppers pokazała, że nie śpi.
Album By The Way to wyznacznik rozwoju muzyki grupy. Ich muzyka dojrzała, uspokoiła się, ale ciągle posiadała tę samą moc co przedtem. Ludzie się zmienili, choć wciąż pozostali tacy sami.
Po wydaniu płyty nastąpiła seria koncertów, w tym koncert w Slane w Irlandii, który ukazał się jako DVD pt. Live at Slane.
Zaś efektem pracy solowej artysty w tym czasie był album Shadows Collide with People, który ukazał się 23 lutego 2003 roku. Mocno alternatywne utwory nagrane przy współpracy zaufanego przyjaciela, Josha Klinghoffera.
Taki właśnie plan miał John w 2004 roku. Otrzymaliśmy więc w ciągu pół roku sześć albumów: nastrojowe The Will to Death, trochę cięższe i pełne przesterowanych brzmień gitary Inside of Emptiness, Automatic Writing - projekt Ataxii, A Sphere In The Heart of Silence wraz z Joshem Klinghofferem, DC EP - krótka, lecz piękna EPka, oraz akustyczne i spokojne Curtains.
Po dłuższej przerwie oczekiwania na głos Papryczek, grupa uderzyła z wielkim hukiem w maju 2006 z dwupłytowym wydawnictwem Stadium Arcadium zawierającym dwa krążki: Jupiter oraz Mars, każdy po 14 kompozycji. Album nowej ery zawierający w sobie niezwykle szeroką gamę utworów. Od spokojnych ballad po szalone, nieco funkowe kawałki. Po raz pierwszy na całych dwóch płytach nie użyto ani jednego wulgarnego słowa, a wkładka do płyty została zrobiona z ekologicznego papieru, przez co jest trochę cieńsza w dotyku w odróżnieniu do poprzedniczek. Tymczasem 29 maja 2007 roku została wydana AW II, następna płyta w dorobku Ataxii. John planuje latem tego roku wydać następną solową płytę, najprawdopodobniej przy współpracy obecnej partnerki, Emily Kokal (boczny wokal), Flea (gitara basowa, trąbka) oraz Josha Klinghoffera (bębny), a w roku 2008 ma wyjść następny album, A Sphere in the Heart of Silence II, przy współpracy z Joshem Klinghofferem.
Red Hot Chili Peppers zjawią się w Polsce 3 lipca, na Stadionie Śląskim w Chorzowie!!!
|
|
Wortal
Mini Market
